KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Pożegnanie z Patronką

„Zwyczajnym słowem można sprawić, że komuś nagle będzie się chciało żyć.
Można nie mieć nic, ale zawsze można coś dla drugiego zrobić.
Można poświęcić mu czas, wysłuchać go.
Można podarować swoją obecność, swoją uwagę, czas i dobrą wolę.”

(H. Duczmal - Pacowska).[1]

Niedawno dotarła do nas wiadomość, że dn. 6 marca odeszła ostatnia z naszych Patronek, Ś.P. Halina Duczmal-Pacowska. Pani Halina była ostatnią żyjącą nauczycielką Tajnej Organizacji Nauczycielskiej w naszym województwie. Społeczność naszej szkoły miała okazję kilkukrotnie spotkać się z Panią Haliną,
m.in. gościliśmy ją w dniu jubileuszu 25-lecia, a część z nas skorzystała też z okazji osobistego spotkania z Panią Haliną w Najmniejszym Muzeum Świata, które założyła i prowadziła w swoim mieszkaniu na warszawskim Służewie.

Pani Halina chętnie opowiadała o swoich doświadczeniach pracy na tajnych kompletach. W czasie drugiej wojny światowej uczyła polskiego, historii, geografii i łaciny.

W początkach grudnia 1939 roku, gdy Pani Halina miała 16 lat, rodzina Duczmalów została wysiedlona z rodzinnego Krotoszyna i wysłana transportem do Łaskarzewa, niedaleko Garwolina. Rodzina została w środku nocy, w obcym miejscu, na dworcowym peronie, jedynie z niewielkim bagażem podręcznym, który pozwolono im zabrać ze sobą. Wraz z rodzinami kilku innych nauczycieli z krotoszyńskiego gimnazjum dotarli do wsi Taluba. Dzięki pomocy miejscowych wszyscy wysiedleńcy zostali rozlokowani w różnych wsiach niedaleko Garwolina, zaś Duczmalowie trafili do Rudy Talubskiej, gdzie mieszkali do końca wojny. Miejscowi wspierali wysiedleńców na miarę swoich możliwości, m.in. podzielili się potrawami przygotowanymi na święta. W Wigilię kierownik tamtejszej szkoły odwiedził nowych mieszkańców z symbolicznym opłatkiem. Niedługo po świętach ojciec Pani Haliny, Jan Duczmal, zaczął organizować tajne nauczanie na poziomie gimnazjum. Kilkoro uczniów tajnych kompletów w Rudzie Talubskiej, w tym Pani Halina, zdało rok później maturę w liceum w Garwolinie. Na prośbę ojca, widząc jego przemęczenie i czując – jako przedwojenna Harcerka -  powinność służby wobec swojej ojczyzny i rodaków, Pani Halina podjęła się od tego czasu roli nauczycielki tajnego nauczania. Oprócz szkolnych przedmiotów humanistycznych, prowadziła w niedzielne popołudnia również dodatkowe lekcje savoir-vivre’u. Pracę Pani Haliny jako młodej i niedoświadczonej nauczycielki sprawdzał przedstawiciel garwolińskiego Oddziału TON, którego ocena pozwoliła jej w pełni poczuć się prawdziwym pedagogiem. W tajnych kompletach w Rudzie Talubskiej brało udział 77 uczniów.
W tym okresie nie brakowało sytuacji trudnych i skrajnie niebezpiecznych, jak np. donos do gestapo, który przechwycili miejscowi pracownicy poczty w Garwolinie, a następnie przekazali rodzinie Duczmalów jako ostrzeżenie.[2]

Jak mówiła Pani Halina: „Harcerstwo uczyło nas (…) nie tylko odwagi, ale i pokonywania wszelkich przeszkód siłą woli i wiarą w swoje możliwości.”[3] Takie podejście do życia Pani Halina prezentowała w każdej sytuacji i zawsze próbowała takie wartości przekazać młodym ludziom, z którymi chętnie się spotykała
przy różnych okazjach. Pani Halina była też wielką miłośniczką wiedzy, wszechstronnego rozwoju i nieprzerwanej aktywności, dzięki czemu w 1988 roku otworzyła Najmniejsze Muzeum Świata, które prowadziła przez wiele lat. 

Z opowieści i wypowiedzi Pani Haliny zapamiętamy, że najważniejsze w życiu jest odkrycie swojego powołania, wyznaczenie jasnego, konkretnego celu, dzięki któremu można planować i organizować własną aktywność. Ta nadaje bowiem sens ludzkiemu życiu. Pani Halina mawiała, że: „Ważne jest, by w to, co się robi, umieć zaangażować intelekt, ducha i emocje. Człowiek musi mieć także silną wolę, by pracować nad sobą, swoim powołaniem, by sprostać zadaniu, jakie ma do spełnienia w życiu.”[4]

Pani Halina była też człowiekiem niezłomnej i niewyczerpanej nadziei, którą dzieliła się chętnie z innymi, postrzegając to dodawanie nadziei jako swoją życiową misję. Mimo wielu tragicznych zdarzeń i sytuacji, którymi życie ją doświadczało, jej maksymą było ‘zawsze mieć nadzieję’. Podczas ostatniego spotkania w Najmniejszym Muzeum Świata uczyła naszych najmłodszych uczniów – obecnie szóstoklasistów, że warto i należy w życiu cieszyć się każdym drobnym, często niepozornym szczęściem i z niego czerpać nadzieję do walki z napotykanymi przeciwnościami losu. Przekonywała nas także, że w życiu nie warto koncentrować się na kłopotach i trudnościach, ani nie wypada nadmiernie narzekać.

Pani Halina odeszła w trudnym czasie, gdy nasz świat wygląda inaczej niż dotychczas, a realia pandemii sprawiają, że jako społeczność szkolna nie będziemy mogli nawet towarzyszyć Pani Halinie w Jej w ostatniej drodze ani osobiście się pożegnać.

Pani Halino, jesteśmy wdzięczni losowi, że mogliśmy Panią poznać!

Obiecujemy przekazywać Pani nauki następnym pokoleniom naszych uczniów i nieustannie dzielić się z nimi nadzieją.

Zdjęcie wykonane podczas obchodów dwudziestopięciolecia SP330. Na zdjęciu widoczna jest pani Halina Duczmal – Pacowska w trakcie dokonywania wpisu do pamiątkowej księgi. Obok księgi widoczny biały wazon z kwiatami, w tle widać wiązankę biało – czerwonych kwiatów.

Zdjęcie wykonane podczas obchodów dwudziestopięciolecia SP330. Na zdjęciu widoczna jest pani Halina Duczmal – Pacowska ubrana w szarą garsonkę. W ręku trzyma nożyczki, którymi przecina biało-czerwoną wstęgę zawieszoną w drzwiach i w ten sposób otwiera Szkolną Izbę Pamięci. Za panią Haliną widoczna jest dyrektor SP330 Joanna Skopińska, ówczesny przewodniczący Rady Rodziców Paweł Szypowski, kuzynka innej nauczycielki TON Krystyna Kozłowska i ówczesna nauczycielka SP330 Grażyna Wójcicka.

Zdjęcie wykonane podczas obchodów dwudziestopięciolecia SP330. Na zdjęciu widoczna jest pani Halina Duczmal – Pacowska oglądająca eksponaty wystawione w gablotach w Szkolnej Izbie Pamięci. W tle widocznych jest kilka osób, w tym kuzynka innej patronki, pani Krystyna Kozłowska.

Zdjęcie wykonane podczas obchodów dwudziestopięciolecia SP330. Na zdjęciu widoczna jest pani Halina Duczmal – Pacowska ubrana w szarą garsonkę, w ręku trzyma mikrofon, podpiera się drewnianą laską. Za panią Haliną widoczni są dyrektor Joanna Skopińska, wicedyrektor Teresa Kurowska i ówczesny przewodniczący Rady Rodziców Paweł Szypowski. W tle widać dekorację okolicznościową: sylwetki dzieci i pomnika Nauczycieli Tajnego Nauczania oraz napis 25 – LECIE SZKOŁY 330

Zdjęcie wykonane podczas wizyty grupy uczniów SP330 w Najmniejszym Muzeum Świata. Na zdjęciu widoczna jest pani Halina Duczmal – Pacowska prezentująca grupie uczniów książkę o tajnym nauczaniu w Rudzie Talubskiej oraz kilkoro uczennic i uczniów. W tle widoczne elementy grafik – eksponatów muzeum pani Haliny.


Źródła:

- „Dr Halina Duczmal-Pacowska: Dominującym pragnieniem nas wszystkich było wtedy nie dać się złamać okupantów.” w: „Głos Nauczycielski” nr 46-47 z 11-18.11.2020, e-wydanie.

- https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/gk201402_muzeum.html, 07.05.2021.

- zdjęcia, materiały i wspomnienia własne nauczycieli.

[1]https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/gk201402_muzeum.html, 07.05.2021.

[2] zob. Dr Halina Duczmal-Pacowska: Dominującym pragnieniem nas wszystkich było wtedy nie dać się złamać okupantów. w: Głos Nauczycielski nr 46-47 z 11-18.11.2020, e-wydanie.

[3]Dr Halina Duczmal-Pacowska: Dominującym pragnieniem nas wszystkich było wtedy nie dać się złamać okupantów. w: Głos Nauczycielski nr 46-47 z 11-18.11.2020, e-wydanie.

[4]https://opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/gk201402_muzeum.html, 07.05.2021.